شعرای خودتون

[nirman]

    روزی می آید،

    مردی که عالم را نجات می دهد

    مردی که در میان ظلمت به دنیا می آید

    مردی که در کودکی رنج و سختی دیده

    به هنگام جوانی روزگار تبعید را چشیده

    در میان سیل غربت رنگ تنهایی دیده

    ناگهان بر می خیزد

    دنیا را زیر و رو می کند

    آزادی را اجرا می کند

    دنیا را زیبا می کند

    مردم کشورش را خندان می کند

    همه چشمشان به دهان اوست..

    آری ما این چنین ایم، انسان هایی بی اراده که در خواب و تخیل سیر می کنیم

    من و توئی که در خیالمان قهرمان می پرورانیم

    دنیای تراژدی این است.قهرمان ظهور می کند، قهرمان می میرد، تا به خود می آییم میبینیم گوسفندانی بودیم که با صدای نی قهرمانان این سو و آن سو می کردیم.چه غم انگیز و حقیقی.
    *نیرمان*

[not real]

وشاید
تراکمی از هیچ
با هاله ی وجودم
وجودی که در آن معنا نیست
عشق و ایمان و امید را
جایی نیست
گر این وجود باشد هم هیچ ست
زانجاکه صدای عدم در آن پیچیدست
آنگه که ازل یک لحظه و
ابد هر لحظه باشد...

[یاسمین کاهنی]

زمان چه زود می گذرد
گاهی تند
زمان چه بی مهابا،چه بی درنگ می گذرد
شاید خسته،اما تازه نفس
می گذرد
بی آنکه من گذشتنش را دوست داشته باشم
زمان می گذرد از میان کوچه های باریک زندگی
از قفس های در بسته و نبسته ی خیال
زمان...چه عجیب کلمه ایست
و چه عجیب تر معنایش
آن وقت ها که به آغوش می کشمش
و ثانیه هایش را یک به یک لمس می کنم؛
و تلنگر می زند به شیشه های باران خورده ی دلم؛
زمان،عزیز دلم
چه تند می روی،بایست
اندکی بایست که آسمانِ فکرِ من گرفته است
همین کنارها بایست
همین کنار جاده،کنار رودهای ناگزیر باغ های دور
زمان عزیز دل برو،نایست
تو بایدت توقف و سقوط نیست
تو مقصدت رهایی است،به فکر روزهای خوب
به خواب رنگ های نور
زمان چه زود می روی،برو
نایست،که فرصت درنگ نایست
برو،نایست

[یاسمین کاهنی]

در کوچه های شهر
در بین دست های باز سقف یک اتاق
در جستجوی واژه های پر تر از سکوت
گاهی چه خسته می شوم
گاهی چه بی اراده سست می شوم
در چهره ی چین و چروک زمان حال
من کم می آورم
گاهی نفس
گاهی امید
من کم می آورم
احساس خوب بودن و خوب تر شدن
شاید دوتا یکی یا یکی دوتا
خنده هم میان اشک
این هم به فال نیک
حالم چه می شود
وقتی صدا کنی مرا و جواب هیچ
وقتی نبینمت
وقتی میانمان سکوت دیوار می کشد
راهی بگو،نترس
من زنده مرده ام
این قلب بی صدا می زند
آرام قلبِ من
وقت سکوت توست
وقت رفتن است
رفتن به سوی چه؟
رفتن برای چه؟
من قول می دهم
یک قول خوب و ناب
دیگر نزن رفیق
خود را به سقف زمین و آسمان نکوب
آرام خسته شو
آرام و دست به سینه و بی حرف و بی صدا
آرام تر رفیق من
من خسته می شوم
اما امید هست
تو می زنی هنوز
مادام وقت رفتن تو نیست
وقت ناامیدی و شکوه و گلایه نیست
دنیا چه خوب باشد
و چه سخت و زشت
سهم ِتو سهمِ توست
تردید واهی است
تردید اشتباهست
فرمانده حاضر است اگرچه نیست
تقصیر چشم کم سعادت تو نیز هست
چشمان کم سعادت و دل های رنگ شب
آری بزن رفیق
خورشید جاری است
 امید باقی است

[G-Movement]

دست و سر من در دو جهان مشک فشان خواهد شد
گر آن گل خوشبو به من نیم نگاهی بکند
من منتظر بوی دل آویز تو ام ای یارا
چون عشق تو در قلب و دلم چه کارهایی بکند
هر جمعه دلم در نظر و خاطر و یاد و ره توست
گویی که دل و قلب من این جمعه گناهی بکند
چه گناهی بتر از این که دلم از ره تو
غافل شود و باز جوانی بکند
ای دل بشنو بوی خوشی کز ره دور
می آید تا با من و تو عجب صفایی بکند
من غافل از این عشق چو شیرینی و زر
دستی پیش آر تا این دل ما باز شادی بکند

[G-Movement]

در یاد من آن گنـبـد پاکیزه ســـــرشـــــت                             کان در نظـــــــــرم بود چو آیــیــنه چو خشــــت
گفتــــــم که دلا دســـت ز دامــــان بردار                              گفتــــــا چه کنـــــم ، دلبر و دلدار نوشــــــــــت
گفتـــــم چه نوشتش که از این یار و مراد                             هرگـــز نبـــــری دســـــــت به دامان بهشـــــت
گفتا که نوشتــــش که ازین خانــه خراب                              من خریــــــدم دل و دادم ســـه بـــــهــشـــــت
که یکیــســـت شـــب اول قــبــر و دگری                              بود اندر پل تـــقدیر ســــــــر دوزخ زشــــــــــت
وآخــــــــــری را که از او پـــــر ســــیـــدم                              گفتــــا که بود شـــــــفیع ما درب بهشـــــــــت
ای مؤمنان این نکته های چون زر سرخ را                             به گوش آویزید که قلابست برای شهر بهشت

[Black Diamond]

ببخشيد شعر خودتونه؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[G-Movement]

اگه تونستی این شعر رو جای دیگه پیدا کنی ...آدرسشو بده ماهم بریم ببینیم کی از ما تقلید کرده !!تازشم کل بچه های مدرسمون میدونن که این شعر رو واقعا کی گفته!

[Black Diamond]

من سؤال پرسيدم منظور بدى نداشتم!
خب حالا نظر، اولاى شعرت وزنش عالى بود واسه همين پرسيدم از خودته يا نه! ولى وزن دوبيت آخرش مشكل داشت.
و اينكه بهشت و چند بار واسه قافيه به كار بردى جذابيت شعرتو كم كرده.
موفق باشى!

[maryam.sh]

"وسوسه"
از درختی افتاده
جاده
فاصله های دراز و طولانی
نگاهت را با چمدان می بندی
بوی دویدنت می برد مرا
به ازدحام تنهایی
به فکر های دراز تو در تو
حوصله از دامنم سر می خورد
هل می دهد مرا به دیوانگی
به راهی که تو نیستی
رژه می روند در چشمانت
همه ی دختران شهر
به شکلی از واژه
به شکلی از واژه های همیشه تکراری
خشابشان را پر از وسوسه می کنند
و مرا تیر باران...

[jazebeh]

کس نمیدانکه من سالیانی خسته ام
کس نمیداندکه من درانزوابنشسته ام
کس نمیداندکه من ازمردمی بگسسته ام
خسته ام،ازمرمان به تاریکی پیوسته ام!

[G-Movement]

نه بسته ام به کس دل ، نه بسته کس به من دل       چوتخت پاره بر موج ، رها رها رها من
ز من هر آنکه رنجید ، چو دل به سینه نزدیک               به من هر آنکه نزدیک ، از او جدا جدا من
نه چشم دل به سویی ، نه باده در سبویی                 که تر کنم گلویی ، به یاد آشنا من
ستاره ها نهفتند ، در آسمان ابری                             دلم گرفته ای دوست ، هوای گریه با من
در این جهان بی جان ، تویی جمال جانان                    کزین جهان ربودی ، امان امان دل من
دستم زند بهدامان ، دستم بگیر یارا                          ورنه کدام مقصد ، دارم به زندگی من
گذشت حبیب ازین ره ، ولی بدان که یارا                      دلم گرفته ای دوست هوای گریه با من
                                       با تضمین از غزلیات سعدی

[Black Diamond]

"وسوسه"
از درختی افتاده
جاده
فاصله های دراز و طولانی
نگاهت را با چمدان می بندی
بوی دویدنت می برد مرا
به ازدحام تنهایی
به فکر های دراز تو در تو
حوصله از دامنم سر می خورد
هل می دهد مرا به دیوانگی
به راهی که تو نیستی
رژه می روند در چشمانت
همه ی دختران شهر
به شکلی از واژه
به شکلی از واژه های همیشه تکراری
خشابشان را پر از وسوسه می کنند
و مرا تیر باران...

معنیش خیلی قشنگه...

کس نمیدانکه من سالیانی خسته ام
کس نمیداندکه من درانزوابنشسته ام
کس نمیداندکه من ازمردمی بگسسته ام
خسته ام،ازمرمان به تاریکی پیوسته ام!

وزن!

نه بسته ام به کس دل ، نه بسته کس به من دل       چوتخت پاره بر موج ، رها رها رها من
ز من هر آنکه رنجید ، چو دل به سینه نزدیک               به من هر آنکه نزدیک ، از او جدا جدا من
نه چشم دل به سویی ، نه باده در سبویی                 که تر کنم گلویی ، به یاد آشنا من
ستاره ها نهفتند ، در آسمان ابری                             دلم گرفته ای دوست ، هوای گریه با من
در این جهان بی جان ، تویی جمال جانان                    کزین جهان ربودی ، امان امان دل من
دستم زند بهدامان ، دستم بگیر یارا                          ورنه کدام مقصد ، دارم به زندگی من
گذشت حبیب ازین ره ، ولی بدان که یارا                      دلم گرفته ای دوست هوای گریه با من
                                       با تضمین از غزلیات سعدی

خیلی قشنگه ماشالا همینجور پیشرفت میکنین! (نظر فنی ندارم! )