نویسنده موضوع: خودایمنی  (دفعات بازدید: 582 بار)

0 کاربر و 1 مهمان درحال دیدن موضوع.

آفلاین Al Pacino

  • شهروند خیلی کاربلد
  • *
  • ارسال: 54
  • محتوا: 0
  • فعالیت
    خلاقیت
  • جنسيت : پسر
    • Awards
  • محل تحصیل: طلایه دران
خودایمنی
« : ژوئن 08, 2011, 11:10:32 am »
فهرست:

1)   شناخت بیماری ‌های خودایمنی..........................................................(3)
2)   علائم و علل بيماري……………….……………………………………  MS(6)
3)   نشانه هاي بيماري MS..............................................................(8)
4)   راه های مقابله با علائم MS .........................................................(10)
5)   لوپوس.........................................................................(13)
6)   دیابت نوع  1.....................................................................(15)

شناخت بیماری ‌های خودایمنی
________________________________________
سلول های دستگاه ایمنی بدن در یک فرد، گاهی و به دلایل گوناگون ممکن است نتواند برخی از مواد و اجزای بدن فرد را از مواد خارجی تشخیص دهد و از این رو نسبت به بافت های خودی حساس شده و بر ضد آن ها آنتی کور ترشح می ‌کند. نتیجه ی حاصله را بیماری خود ایمنی یا حساسیت خودی می‌ نامند.
________________________________________
بیماری خودایمنی(autoimmune) هنگامی رخ می دهد که دستگاه ایمنی بدن به اشتباه حمله به خود بدن را آغاز می کند. از جمله بیماری‌ های خودایمنی شناخته شده ‌تر می ‌توان به لوپوس، آرتریت روماتوئید و اسکلروز متعدد(ام‌ اس) اشاره کرد. اغلب این بیماری ‌ها مزمن هستند، اما بسته به نوع عارضه ممکن است قابل کنترل باشند.
بیماری ‌های  خودایمنی، زنان را بیشتر از مردان گرفتار می ‌کنند و در برخی از خانواده ‌ها شایع ‌تر هستند؛ بنابراین دارای زمینه ارثی هستند.
علائم این بیماری ‌ها رفت و برگشت دارد، ممکن است بیمار مدتی هیچ علامتی نداشته باشد و بعد حمله ی شدید و ناگهانی بیماری رخ دهد که به آن " شعله‌ ورشدن" (flare-up)  بیماری می ‌گویند.
علائم و شدت بیماری در انواع مختلف این بیماری ‌ها متفاوت است.
علاوه بر داروهایی که برای درمان این بیماری ‌ها به کار می‌ رود، کاهش استرس هم به بهبودی علائم کمک می ‌‌کند. مراقبه و خودهیپنوتیسم نیز به برخی افراد کمک می‌کند.
افراد مبتلا به بیماری ‌های خودایمنی باید عادات سالمی مانند انجام مداوم ورزش، داشتن رژیم غذایی مناسب و داشتن خواب کافی را برگزینند.
اطلاعات اولیه
در شرایط طبیعی، دستگاه ایمنی بدن بنا به پدیده‌ ای به نام تحمل(Tolerance) نسبت به آنتی ژن های خودی عکس‌العمل نشان نمی ‌دهد. عواملی مانند دور نگه داشتن آنتی ژن های خودی از دسترس سلول های دستگاه ایمنی، تنظیم فعالیت لنفوسیت ها توسط سلول های T مهار کننده و حذف سلول های T حساس به آنتی ژن های خودی در تداوم پدیده تحمل در دستگاه ایمنی دخالت دارند. تغییر در هر یک از عوامل فوق و یا تغییر در آنتی ژن های خودی، سبب تولید آنتی بادی هایی بر علیه آنتی ژن های خودی می‌ گردد که اختلالات حاصله را بیماری های خود ایمنی و در مواقعی پاسخ خود ایمنی می ‌نامند که بسیار متعدد هستند و در اعضای مختلف بدن، مشاهده می‌ گردند.
عوامل ژنتیکی موثر در بروز بیماری های خود ایمنی
بهترین دلیلی که می ‌توان برای اثبات وجود زمینه ژنتیکی در بروز بیماری های خود ایمنی عنوان نمود، افزایش شیوع بیماری در دو قلوهای یک تخمکی، دو تخمکی و اعضای یک خانواده می ‌باشد. با این حال، توارث آن ها پیچیده است و ژن های مختلفی در آن دخالت دارند یا به عبارت دیگر، توارث پلی ‌ژنیک است. جایگاه ژن های دیگر دخیل در بیماری را اخیرا کشف کرده‌ اند و اطلاعات ما در مورد آن ها بسیار اندک است. یک دسته از ژن ها که با بیماری های خود ایمنی ارتباط دارند و مورد مطالعه زیادی قرار گرفته‌ اند، کمپلکس HLA یا MHC می‌ باشد.
عوامل محیطی
بعضی اتو آنتی ژن ها از دسترس سیستم ایمنی بدن دور نگه داشته شده ‌اند و این در حالی است که لنفوسیت های T و B ضد این اتو آنتی ژن ها در بدن افراد وجود دارند. اما وجود آن ها به بروز بیماری نمی ‌انجامد چون این آنتی ژن ها بالقوه از دید سیستم ایمنی مخفی نگه داشته شده‌ اند.
پروتئین های عدسی چشم و قرنیه ی چشم، آنتی ژن های کندروسیت های غضروف و آنتی ژن های اسپرماتوزوئیدها، نمونه‌ هایی از این آنتی ژن های مخفی هستند. ولی اگر متعاقب بعضی حوادث فیزیکی یا عفونت، این آنتی ژن ها به سیستم ایمنی معرفی گردند، پاسخ ایمنی ظاهر می‌ شود.
متعاقب بعضی عفونت های ویروسی یا مصرف داروهایی که می ‌توانند اپی ‌توپ سلول T را تغییر دهند، لنفوسیت های T فعال می‌ شوند. بعضی عفونت های باکتریایی مثل عفونت های استرپتوکوکی می‌ توانند آنتی بادی هایی بسازند که قادرند به بافت سالم نیز اتصال یابند و باعث بروز بیماری خود ایمنی شوند مثل درگیری قلب در عفونت های استرپتوکوکی.
مطالعه ی بیماری های خودایمنی از دو جهت مفید است:
* درمان بهتر بسیاری از بیماری های خود ایمنی شدید
* و کنترل و تنظیم پاسخ های ایمنی که بیماری های خود ایمنی تظاهری از اختلال در آن ها می ‌باشند.
بیماری های خود ایمنی وابسته به آنتی بادی
کم خونی همولیتیک خود ایمن
اگر آنتی بادی ها با گلبول های قرمز خود شخص، واکنش نشان دهند، بیماری را کم خونی همولیتیک خود ایمن گویند. یکی از دلایل کاهش تعداد گلبول های قرمز خون، نابوی آن ها توسط آنتی بادی علیه آنتی ژن های سطحی گلبول های قرمز است.
میاستنی گراویس
در این بیماری، آنتی ژن خودی، گیرنده استیل کولین در محل تلاقی ماهیچه‌ ها و رشته ‌های عصبی است. اتصال آنتی بادی به گیرنده استیل کولین مانع ارسال پیام عصبی توسط استیل کولین می‌ شود و باعث ضعف شدید عضلانی و اختلال در عمل بلع و تنفس می‌ شود.


بیماری گریوز
هر چند بیماری گریوز یک بیماری چند عضوی است، اما یکی از مشخصات اصلی آن، پُرکاری غده تیروئید 15776 می‌ باشد. این جنبه از بیماری را می ‌توان به عنوان نمونه ‌ای از آنتی بادی هایی که علیه گیرنده یک هورمون ساخته شده‌ اند و به جای ایجاد اختلال در کار آن ، باعث فعال شدن آن می‌ گردند، ذکر نمود.
بیماری خود ایمنی ناشی از لنفوسیت های T
اسکلروز مولتیپل (بیماری MS)
در این بیماری، میلین بافت عصبی تخریب می‌ شود و سیر بیماری را به صورت فلج عود کننده و یا فلج مزمن پیشرونده درمی‌ آورد. این بیماری خود ایمن به وسیله ی لنفوسیت های T ایجاد می ‌شود.
دیابت شیرین نوع 1 
در این نوع دیابت، سلول های بتای لوزالمعده طی واکنش های التهابی مزمن، تخریب می ‌شوند.
تیروئیدیت هاشیموتو 
این بیماری تیروئید بیشتر در زنان میانسال دیده می ‌شود. این بیماری، گواتر را ایجاد می ‌کند. عامل و منشا این بیماری ناشناخته است و به نظر می‌ رسد که آنتی بادی و لنفوسیت های T در ایجاد این بیماری نقش داشته باشند.











علائم و علل بيماري  MS
مالتيپل اسکلروزيس (Multiple Sclerosis) که اختصارا به آن "ام اس" گفته مي‌شود، نوعي بيماري مزمن دستگاه اعصاب مرکزي(مغز و نخاع) است، که در اثر تخريب سلول‌هاي عصبي ايجاد مي گردد.
 
هر سلول عصبي يا نورون (neuron) از بخشي به نام جسم سلولي، شاخه‌اي بلند به نام "آکسون" و يک يا چند شاخه نازک و کوتاه به نام "دندريت" تشکيل شده است. اطراف آکسون و دندريت‌هاي هر سلول عصبي با پوشش يا غلاف مخصوصي به طور کامل احاطه شده است که به "غلاف ميلين" معروف است. وظيفه اين غلاف که تقريبا مشابه پوشش عايق اطراف سيم برق است، محافظت و کمک به افزايش سرعت انتقال پيام‌هاي الکتريکي است که در سراسر سلول‌هاي عصبي بدن جريان دارد.
صدمه ديدن غلاف ميلين اطراف سلول‌هاي عصبي در هر کدام از اندام هاي بدن مي‌تواند منجر به بروز علائم "ام اس" در آن قسمت گردد، به اين شکل که با آسيب پوشش ميلين، سرعت انتقال پيام‌هاي الکتريکي بسيار کاهش يافته و اين مسئله با بروز اختلال در کارکرد طبيعي آن ها همراه مي‌باشد.
اين تخريب زماني اتفاق مي‌افتد که بخشي از گلبول‌هاي سفيد خون(سلول‌هاي T،B و پلاسما سل‌ها) که جزء سيستم ايمني بدن محسوب مي‌شوند و نقش دفاعي از سلول‌هاي بدن را دارند، از سد مغزي عبور کرده و به سيستم اعصاب مرکزي وارد ‌شوند و به غلاف ميلين سلول‌هاي عصبي(به جاي عوامل بيگانه) حمله کرده و سبب آسيب و ايجاد لکه‌هاي سخت در آن ها مي‌شوند. علت اين واکنش"خود ايمني" هنوز معلوم نيست.
"ام اس" به طور خاص با تخريب پوشش ميلين در عصب‌هاي يک منطقه از بدن شروع شده و به دنبال آن، مناطق ديگري از بدن به صورت غير قابل پيش‌بيني درگير مي‌گردد و بسته به اين که چه بخشي دچار ضايعه شده يا اندازه پلاک‌هاي ايجاد شده روي اعصاب به چه اندازه است، فرد مبتلا علائم گوناگوني را نشان مي‌دهد.
چنان چه آسيب وارده در سلول‌هاي مغزي باشد، حافظه، قدرت تمرکز و يادگيري مختل مي‌شود، ايجاد ضايعه در منطقه مخچه، با عدم تعادل در ايستادن و حرکت مشخص مي‌گردد و آسيب ميلين در سلول‌هاي عصبي نخاع، با بروز اختلال در اندام‌ها و بافت‌هايي از بدن که با آن سلول‌هاي عصبي ارتباط دارند، همراه مي‌باشد.
به عبارتي با آسيب ديدن غلاف ميلين سلول‌هاي عصبي، انتقال پيام‌ها به سوي مغز يا نخاع و يا از اين مراکز به اندام‌هاي مربوطه مختل مي‌گردد، به عنوان مثال پيام مربوط به حرکت دادن انگشتان دست از بين مي‌رود و هرگز به عضلات انگشتان دست که ظاهرا سالم نيز هستند، نمي‌رسد و به اين ترتيب فرد قادر به تکان دادن انگشتان خود نمي‌باشد.
 
علائم "ام اس":
بيماري "ام اس" شامل دوره‌هاي فعال(حاد) و غيرفعال(مزمن) است و علائم بيماري از فردي به فرد ديگر متفاوت مي‌باشد. درگيري و اختلالات چشمي توام با کاهش قدرت بينايي در اين بيماري معمولا شايع است.
علائم "ام اس" به طور کلي شامل ضعف و گرفتگي عضلات ، وضعيت نيمه فلجي، بي‌حسي، سوزن سوزن شدن و خواب رفتگي دست و پاها ، حرکات غيرارادي، لرزش، اشکال در تعادل بدن، سرگيجه، مشکل در بلع غذا، اختلال در تکلم و کاهش ديد مي‌باشد. گاهي گوش‌ها دچار وز وز و يا کاهش شنوايي مي‌گردند و مشکلات مربوط به کنترل ادرار و کار کرد مثانه و کاهش ميل جنسي از جمله علائمي است که امکان دارد در بعضي بيماران مشاهده شود. اوج بروز اين بيماري در سنين 20 تا 40 سالگي است و در زنان بيشتر از مردان رخ مي‌دهد.
در حال حاضر MRI بهترين روش براي شناسايي و تشخيص اين بيماري است.
شايع‌ترين نوع "ام اس":
"ام‌ اس" انواع گوناگوني دارد. شايع‌ترين نوع آن که معمولا 75 درصد افراد، به اين نوع مبتلا مي‌شوند به نوع "عود کننده- فروکش کننده" معروف است. در اين نوع، حملات بيماري به طور ناگهاني ايجاد شده و بخش‌‌هايي از بدن بيماران را در گير مي‌کند. سپس علائم بعد از مدتي فروکش کرده و تا حدودي بهبودي ايجاد مي‌شود.
حمله بعدي بيماري مي‌تواند بعد از مدت کوتاهي باشد و يا سال‌ها بعد اتفاق بيافتد. اغلب مدت زمان عود بيماري و حمله شديد 24 تا 48 ساعت طول مي‌کشد.
علل موثر دربروز "ام اس":
دانشمندان علل و عوامل گوناگوني را در بروز اين بيماري موثر دانسته‌اند، ولي هيچ کدام از آنها هنوز به درستي ثابت نشده است. از اين عوامل مي‌توان به وضعيت سيستم ايمني بيمار، وراثت و برخي از عوامل محيطي مانند ابتلا به عفونت‌هاي ويروسي، موقعيت جغرافيايي محل زندگي بيمار و تاثير برخي از هورمون‌ها اشاره کرد.
تحقيقات علمي نشان داده است، افرادي که به حملات "ام اس" دچار مي‌شوند، احتمالا استعداد و زمينه ابتلا را از بدو تولد به ارث برده‌اند و با داشتن زمينه ارثي، وقتي بيماري در آن ها بروز مي‌کند که عوامل محيطي گوناگون نيز محرک ايجاد آن باشند. مطالعات علمي بروز اين بيماري را در بين سفيدپوستان بيشتر از ساير نژادها گزارش کرده‌اند.
در زمينه تاثير ويروس‌ها و عفونت‌هاي ويروسي مانند سرخجه،  اوريون، آنفلوآنزا، هپانيت B و... در ابتلا به "ام اس"، متخصصين در حال انجام تحقيقات گسترده‌اي مي‌باشند.
نشانه هاي بيماري MS

ميلين حفاظتي براي رشته‌هاي عصبي است و كمك مي‌كند كه پيام‌هاي الكتريكي با سرعتي چندين برابر منتقل شوند. ام اس هنگامي در بدن آغاز مي‌شود كه گلبول‌هاي سفيد كه نقش دفاعي در بدن دارند، به غلاف ميلين (بجاي يك عامل بيگانه) حمله ‌كنند و هر بار كه اين گلبول‌ها به رشته‌هاي عصبي مربوط به يكي از اندام‌هاي بدن حمله كنند، آن اندام دچار مشكل مي‌شود. Multiple sclerosis (سفت شدن چندين بافت)، بيماري مربوط به سيستم اعصاب مرکزي مي باشد. اين بيماري، مغز و نخاع را درگير مي کند.
مغز و نخاع، داراي رشته هاي عصبي هستند که پيام هاي عصبي را از مغز به قسمت هاي ديگر بدن منتقل مي کنند. در بافت چربي اين رشته هاي عصبي پيچيده شده و "ميلين" نام مي گيرند. ميلين، به انتقال پيام هاي عصبي کمک مي کند.
سيستم ايمني بدن، نقش مهمي در پيشرفت اين بيماري دارد، طوري که مشخص شده، بيماري MS ، يک بيماري خودايمني مي باشد.
MS در سال 1894 شناخته شد، اما تاريخ دقيق اين بيماري، به قرن 14 برمي گردد که يک هلندي دچار آن شده بود.
اين بيماري در سنين 20 تا 40 سالگي خود را نشان مي دهد. خانم ها دو برابر آقايان به اين بيماري دچار مي شوند.
آب و هواي معتدل، 5 برابر بيشتر از آب و هواي گرم در بروز اين بيماري موثر است.
در مورد اين بيماري هنوز مسئله تاثير وراثت ثابت نشده است و احتياج به آزمايشات دقيق تري دارد.
علائم بيماري MS
نشانه هاي اين بيماري بستگي به مقدار از بين رفتن ميلين در سلول عصبي و محل درگير شدن عصب دارد.
از آنجايي که هيچ آزمايشي براي تشخيص بيماري MS وجود ندارد، از اين رو تشخيص آن بسيار مشکل است. فقط علائم مي توانند اين بيماري را مشخص کنند و با توجه به اين که محل درگير شدن سيستم عصبي متغير است، لذا علائم هم تغيير مي کنند.
نشانه هاي بيماري MS به 4 گروه تقسيم مي شود:
1- نشانه هاي جسمي
2- مشکلات در عملکرد مغز
3- نشانه هاي آسيب سيستم عصبي
4- نشانه هاي رواني مانند: وجود استرس، عصبانيت و ...
حال به توضيح هر نشانه توجه کنيد:
 
1- نشانه هاي جسمي شامل:
- مشکلات در ايستادن، راه رفتن و تعادل بدن
- مشکلات بينايي (دو تا ديدن و تيره و تار ديدن)
- افزايش دماي بدن
- عدم کارآيي دست ها
- عدم کنترل در تخليه ادرار
- عدم مقاومت در برابر عفونت
- لکنت زبان
- يبوست
2- مشکلات در عملکرد مغز شامل:
- مشکلات حافظه
- عدم برقرار کردن ارتباط با محيط اطراف
- بي خوابي
- به سختي جمله درست کردن در هنگام حرف زدن
- درک نکردن کتابي که فرد مي خواند و به طور کلي درک نکردن مطالب
3- نشانه هاي تخريب سيستم عصبي
- درد داشتن
- درد چشم داشتن

- بي حسي و مورمور شدن دست ها و پاها
- احساس خارش در دست ها و پاها
- گرفتگي عضلات دست ها و پاها
- تخريب و متلاشي شدن زانوها
- انتقال کم پيام هاي عصبي در بدن
4- نشانه هاي رواني شامل:
- عصبانيت و افسردگي همراه با خستگي
- وجود استرس
- نااميد بودن و تنها شدن و با کسي رابطه نداشتن
- عدم جرات و شجاعت و ناتوان شدن
- خود را متهم دانستن
- بي حسي و کرختي و احساس سوزش و خارش در بدن، به خصوص در بازوها و پاها
- ضعف، سرگيجه و خستگي
- دوبيني، عدم تشخيص اشيا و ديد کم
- گرفتگي و سفت شدن عضلات
- مشکلات در تعادل و هماهنگي
- لرزش و رعشه
- واضح صحبت نکردن
- مشکلات مثانه و روده
- مشکلات جنسي
- مشکلات در تمرکز، توجه، حافظه
- درد جدي
- حساسيت به گرما
- عدم توانايي در صحبت کردن، راه رفتن يا نوشتن
 
توجه کنيد که اين نشانه ها باعث نمي شوند عمر شخص بيمار کوتاه شود و بسياري از افراد بيمار مانند افراد سالم به زندگي فعال خود ادامه مي دهند.
 
راه های مقابله با علائم MS

مقابله با خستگی:
خستگی ایجاد شده در بیماران MS به علت: خود بیماری، داروهای کاهش دهنده ی علائم بیماری، کمبود خواب، افسردگی، تلاش جسمی و روانی (به علت ضعف در عضلات، سخت راه رفتن و عدم تعادل، فرد خسته می شود) و عفونت مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا است.
خستگی باعث کاهش اشتها و کاهش فعالیت می شود.
برای مقابله با خستگی :
- حجم غذا را کم و تعداد وعده های غذایی را زیاد کنید.
- بین وعده های غذایی نباید بیشتر از 4 ساعت فاصله بیافتد.
- از غذاهای پرپروتئین استفاده کنید، نظیر: پنیر، ماست و یا کره بادام زمینی.
- از مصرف دسرهای شیرین خودداری کنید.
- نوشیدنی های کافئین دار( قهوه، چای، نوشابه سیاه) را باید کم مصرف کنید، زیرا این نوشیدنی ها باعث کم خوابی، از دست دادن آب بدن و عصبانیت می شوند.
محافظت روده:
فیبرهای محلول را مصرف کنید، مثل: انجیر، آلو، گوجه برقانی، برنج قهوه ای، غلات و نان های سبوس دار.
جلوگیری از لرزش و رعشه:
- غذاهای پرکالری مصرف کنید.
- بین وعده های غذایی خود، مایعات بنوشید.
- به جای سوپ، ساندویچ مصرف کنید.
کاهش علائم مثانه
- از نوشیدن مایعات دارای کافئین ( قهوه، چای، نوشابه سیاه) و قند مصنوعی ( نوشابه های رژیمی) و الکل پرهیز کنید.
- 2 ساعت قبل از انجام فعالیت بدنی، از نوشیدن مایعات پرهیز کنید.
کاهش مشکلات در بلعیدن غذا
- نه فقط در هنگام غذا خوردن، بلکه 30 دقیقه بعد از غذاخوردن نیز صاف بنشینید.
- به آرامی غذا بخورید و خوب آن را بجوید. بهتر است به جای قاشق از چنگال استفاده کنید. غذا را در دهان خود بگذارید و بعد چنگال را روی میز قرار دهید و تا دهانتان پُر است، چنگال را برندارید.
- حجم غذایتان را کم کنید.
- هنگامی که غذا در دهانتان است، صحبت نکنید.
- با دهان باز غذا را نجوید.
- در هنگام غذا خوردن، کمی آب بنوشید.
- به جای غذاهای خشک و ترد و شکننده، غذاهای نرم مصرف کنید.
کاهش درد قبل از تزریق
برخی افراد تا زمان تزریق می رسد کف دست هایشان عرق می کند، تند تند نفس می کشند و حتی ممکن است غش کنند. برای جلوگیری از بروز این علائم، باید تمرین تنفس عمیق را انجام دهید.
شما می توانید تا آماده شدن سرنگ برای تزریق، این تمرینات را انجام دهید:
- هوا را داخل ریه ها کنید و به آرامی از 1 تا 4 بشمرید.
- نفس خود را نگه دارید و از 1 تا 7 بشمرید.
- هوا را از ریه ها خارج کنید و از 1 تا 8 بشمرید.
رفع کمبود خواب
این بیماران انواع مختلف بی خوابی را تجربه می کنند که شامل موارد زیر است:
- بی خوابی اولی: سخت به خواب رفتن
- بی خوابی میانی: بیدار شدن از خواب در شب و به سختی دوباره خوابیدن
- بی خوابی آخری: خیلی زود از خواب بیدار شدن
دلایل مختلفی برای بی خوابی در بیماران مبتلا به MS وجود دارد، از جمله:
بی خوابی اولی: در اثر اضطراب و نگرانی و یا درد رخ می دهد. اثرات مضر برخی از داروها نیز ممکن است این نوع بی خوابی را موجب شود.
بی خوابی میانی: دلیل مشخصی برای این نوع بی خوابی وجود ندارد، اما می توان گفت، خستگی در طول روز می تواند باعث این نوع بی خوابی شود. این نوع بی خوابی می تواند به دلیل گرفتگی و درد عضلات و همچنین خروج ادرار باشد.
بی خوابی آخری: هنوز دلیل ثابت شده ای برای این نوع بی خوابی وجود ندارد. اگرچه، کم قرار گرفتن در معرض روشنایی روز و تابش نور خورشید می تواند عامل آن باشد.
برای رفع بی خوابی:
- در طول روز در برابر نور قرار بگیرید.
- از مصرف کافئین ( قهوه، چای، نوشابه سیاه)، الکل و نیکوتین در غروب و شب جدا پرهیز کنید.
- هر روز ورزش کنید.
- ساعت خواب مشخصی داشته باشید.
- از دیدن تلویزیون و یا خواندن کتاب در رختخواب جدا دوری کنید.
- در طول روز در رختخواب دراز نکشید.





بیماری لوپوس (پروانه‌ای روی گونه)
در سال‌های اخیر بیماری‌های سیستم ایمنی بدن، نه تنها در ایران، بلکه در اکثر کشورهای دنیا شیوع وسیعی یافته است.
یکی از این بیماری‌ها که چندان هم بین مردم شناخته شده نیست، بیماری لوپوس است.
لوپوس یک بیماری مزمن خودایمن است که در آن فعالیت سیستم ایمنی بدن به علل ناشناخته ای زیاد شده و علیه اجزای سلول‌های خودی، آنتی‌بادی ساخته می‌شود و باعث ایجاد التهاب و به وجود آمدن علائم بیماری می‌شود.
این بیماری قسمت‌های مختلف بدن از جمله پوست، کلیه‌ها، چشم، مغز، مفاصل، قلب و ریه‌ها را درگیر می‌کند.
علائم بیماری
علائم بیماری لوپوس بسیار متنوع است و در افراد مختلف به یک شکل نیست. در واقع هر بیمار می‌تواند نوعی از بیماری را بروز دهد.
علائم پوستی به شکل ضایعه قرمزرنگ پروانه‌ای‌شکل روی گونه‌ها و بینی، مشخصه ی انحصاری این بیماری است.
خستگی، حساسیت به نور آفتاب، زخم‌های دهانی، ریزش مو، تغییر رنگ انگشتان در هوای سرد، درد و تورم مفاصل، درد قفسه سینه، کم‌خونی، انعقاد غیرطبیعی خون، ورم دور پلک‌ها، ورم اندام‌ها، فشار خون، دفع خون و پروتئین در ادرار از شایع‌ترین علائم دیگری است که در لوپوس دیده می‌شود.
درمان
درمان در این بیماری، بسیار متنوع است و بر اساس علائم موجود بیماران انجام می‌شود.
معمولا اگر بیمار دچار مشکلات مفصلی یا پوستی باشد، کورتون (پردنیزولون) با میزان پایین توصیه می‌شود.
برای بیمارانی که اختلالات سیستم‌هایی مانند مغز و کلیه را به حالت شدید داشته باشند، از داروهای سایکوتوکسیک یا داروهای قوی‌تر که سیستم ایمنی را ضعیف می‌کنند، استفاده می شود.
در درمان این بیماری، پیگیری از اهمیت خاصی برخوردار است و با توجه به این‌که برای این بیماران درمان قطعی و اساسی وجود ندارد و فقط بیماری کنترل می‌شود، بنابراین نیاز به پیگیری‌های مجدد وجود دارد.


   5 نکته
1)   بیماران مبتلا به لوپوس نباید زیاد در معرض نور آفتاب قرار بگیرند، به خصوص در ساعت‌هایی که تابش نور آفتاب، شدید است.
1.    این بیماران می‌توانند ازدواج کنند، ولی حامله شدن آنها خطرناک است و حتما سیر حاملگی باید تحت نظر متخصص باشد.
2.    بیماری لوپوس در هر سن و جنسی اتفاق می‌افتد، ولی شایع‌ترین سن ابتلا،  15 تا 25 سالگی در خانم‌هاست، به طوری که در این محدوده سنی، از هر 10 بیمار مبتلا به لوپوس، 9 نفر خانم هستند.
3.   تغذیه مناسب بخش مهمی از درمان بیماری لوپوس را تشکیل می‌دهد. رژیم غذایی فرد باید بر اساس علائم بیماری تنظیم شود.
4.   داروهای مورد استفاده در درمان لوپوس، گاهی عوارض جانبی برای فرد ایجاد می‌کنند. بسیاری از این عوارض بستگی به چگونگی مصرف دارو و زمان آن دارد و با تغییر مقدار مصرف دارو یا زمان مصرف آن، می‌توان این عوارض جانبی را کاهش داد، یا حتی از بین برد.   








دیابت نوع یک
دیابت یا بیماری قند بیماری است که با افزایش بیش از حد غلظت قند خون مشخص می گردد. وقتی تشخیص این بیماری توسط پزشک برای کسی مطرح می گردد در خیلی از اوقات یک تعجب همراه با ترس برای فرد مبتلا ظاهر می شود.
بیماران دیابتی در مراحل اولیه در بعضی از موارد از به کار بردن لفظ دیابت اِبا داشته و می گویند فقط قند خون آن ها کمی بالا است. اما واقعیت با این کتمان عوض نمی شود.
داشتن اطلاع صحیح از این بیماری از آن جا که بیماری دیابت، بیماری مزمنی می باشد شما را در کنترل بیماری کمک خواهد کرد.
حتما شما هم شنیده اید که فردی مبتلا به دیابت نوع یک و یا نوع دو است. منظور از این تقسیم بندی چیست؟ و چه تفاوتی بین این دو وجود دارد؟
 
دیابت نوع 1 چیست؟
در دیابت نوع 1 ( یا دیابت جوانی یا دیابت وابسته به انسولین)، پانکراس هیچ انسولینی ترشح نمی کند، انسولین هورمونی است که بدن را قادر می سازد تا  گلوکز موجود در غذا را به انرژی تبدیل کند.
درنبود این هورمون، گلوکز به جای تبدیل به انرژی به جریان خون باز می گردد و سبب ایجاد علایم و مشکلات بسیاری از جمله خستگی می شود.
دیابت نوع 1 با نوع 2 متفاوت است زیرا که دیابت نوع 1 تنها با انسولین قابل درمان است، که این انسولین معمولا یا از طریق تزریق زیر پوستی یا از طریق پمپ انسولین به فرد تجویز می گردد.
بسیاری از علایم دیابت نوع 1 مشابه نوع 2 هستند. پزشک شما می تواند با انجام آزمایشاتی عملکرد پانکراس شما را بررسی کرده و تشخیص قطعی را بدهد.
چه عاملی سبب ابتلا به دیابت نوع 1 می شود؟
علت ابتلا به دیابت نوع 1 هنوز ناشناخته است البته تصور می شود که ترکیبی از عوامل ژنتیکی ،سابقه خانوادگی و فاکتورهای محیطی مثل ویروس در ایجاد بیماری دخالت داشته باشند.
معمولا در چه سنی افراد به دیابت نوع 1 مبتلا می گردند؟
زمانی که پانکراس توانایی تولید انسولین برای تنظیم قند خون را از دست بدهد شما به دیابت نوع 1 مبتلا خواهید شد.
اکثر افرادی که دیابت نوع 1 در آن ها تشخیص داده شده، در سنین کودکی یا جوانی به سر می برند.
دیابت نوع 1 چگونه درمان می شود؟
بر خلاف مبتلایان به دیابت نوع 2 که در مراحل اولیه نیاز به انسولین ندارند و اگر با وجود مصرف قرص های ضد دیابت درتنظیم قند خون ناتوان بودند باید از انسولین استفاده کنند، مبتلایان به دیابت نوع 1 هرگز نمی توانند از دارو استفاده نمایند.
هدف انسولین درمانی این است که کار انسولین ترشح شده در بدن را تقلید کند.
یکی از فاکتورهای کلیدی در انسولین درمانی افراد دیابتی، این است که گلوگز خون را به دقت کنترل کند و کمک کند تا میزان قتد خون تا حد ممکن به حد طبیعی نزدیک گردد.بیماران دیابتی باید با پزشک خود در مورد میزان گلوکز خون هدف خود مشورت نمایند. همچنین تعیین میزان A1C  بسیار مهم است.
A1C آزمایشی است که نشان می دهد کنترل دیابت شما طی 2 تا 3 ماه گذشته چگونه بوده است.
با کنترل قند خون و رساندن آن به حد طبیعی شما می توانید از بسیاری از مشکلاتی که سایر افراد دیابتی با آن مواجه هستند، پیشگیری نمایید.
افراد دیابتی مستعد ابتلا به چه مشکلاتی هستند؟
خون در سراسر بدن شما جاری است و زمانی که میزان گلوکز موجود در خون بالا باشد، محیطی را که ارگان های مختلف بدن در آن وظایف خود را انجام می دهند، مختل می سازد. در این هنگام بدن شما علایمی را ظاهر می سازد تا نشان دهد که اوضاع داخلی بدن شما مناسب نیست، این علایم، همان علایمی هستند که افراد دیابتی تجربه می کنند. اگر این وضعیت که تحت عوامل مختلف ایجاد می گردد، بدون درمان رها شود، سبب ایجاد مشکلاتی مثل حمله های قلبی، سکته، کوری، نارسایی کلیه و بیماری رگ های خونی می گردد که ممکن است سبب قطع عضو، آسیب های عصبی و ناتوانی جنسی شود.
البته پیشگیری نقش مهمی در کاهش این مشکلات خواهد داشت. با کنترل قند خون تان  می توانید به بدن خود کمک کنید تا اعمال خود را تا حد ممکن به صورت مطلوب انجام دهد. با این کار شانس تجربه مشکلات ناشی از قند خون بالا را کاهش خواهید داد.
آیا دیابت نوع 1 قابل پیشگیری است؟
هیچ راهی برای پیشگیری از دیابت نوع 1 وجود ندارد. با وجود این حقیقت، شما می توانید با اجرای مراقبت های دیابتی و میزان هموگلوبین A1C نرمال و کنترل دقیق  قند خون، شانس ایجاد مشکلات ناشی از دیابت را کاهش دهید. کلینیک ها و مراکز درمانی بسیاری هستند که به شما کمک می کنند تا با استفاده از برنامه های جامع درمانی تا حد ممکن به سلامتی دست یابید.

برای کنترل دیابت نوع یک فقط باید انسولین تزریق نمود؟
اگرچه کنترل دیابت نوع اول بدون تزریق انسولین امکان پذیر نیست، ولی فرد مبتلا  می تواند با داشتن شیوه زندگی سالم اعم از تغذیه مناسب، فعالیت بدنی و کنترل استرس در کنترل قند خون موفقیت بیشتری داشته باشد که این، نیاز به انسولین را برای فرد مبتلا محدود تر می نماید.
 
علاوه بر این تغییر شیوه زندگی بروز عوارض دیابت را به تاخیر خواهد انداخت.













منابـع و مآخـذ:
 
3.   www.tebiyan.ir
4.   www.roshd.ir
5.   www.iranika.ir
6.   Fa.weikipedia.org