اشعار آیت الله خامنه ای

[محـمّد]

سرخوش زسبـوی غم پنهــانی خویشم
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم

در  بزم وصال تو نگـویـم زكم و بیـش
چون آینه خو كرده به حیرانی خویشم

لـب  بـاز نكـردم به خروشـی و فغـانی
مـن محـرم راز دل طـوفــانـی خویشم

یك  چند پشیمان شدم از رندی و مستی
عمری است پشیمان زپشیمانی خویشم

از  شوق  شكرخند  لبـش جان نسپـردم
شرمنـده جانـان ز گران جانـی خویشم

بشكسته  ‌تر ازخویش ندیدم به همه عمر
افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم

هر  چند « امین » ،  بستۀ  دنیا نیـم اما
دلـبـسـتـۀ  یــاران خــراسـانـی   خویشم

[امیر محمد صهبائی فردوسی]

درود
شعر زیابیی بود
الان رفتم در گوگل هم سرچ کردم
به نظر که شعر مطعلق به رهبره
اما یا وزنشو با همین قافیه قبلا شنیده بودم
یا شعرو
خیلی آشناست....

[علـی.ا]

شما اجازه دیدن این لینک را ندارید. عضو یا وارد شوید

از اینجا هم میتونید دانلود کنید فایل صوتی اش رو.

[امیر محمد صهبائی فردوسی]

اینم اون شعری که میگفتم!کلی گشتم تا پیداش کنمشاعر :م.امید(اخوان ثالث)
:
--------------------------------------------------------------------------------

از بس که ملول از دل دلمرده خویشم
هم خسته بیگانه هم آزرده خویشم

این گریه مستانه من بی سببی نیست
ابر چمن تشنه و پژمرده خویشم

گلبانگ ز شوق گل شاداب توان داشت
من نوحه سرای گل افسرده خویشم

شادم که دگر دل نگراید سوی شادی
تا داد غمش ره به سراپرده خویشم

پی کرد فلک مرکب آمالم و در دل
خون موج زد از بخت بدآورده خویشم

ای قافله بدرود سفر خوش به سلامت
من همسفر مرکب پی کرده خویشم

بینم چو به تاراج رود کوه زر از خلق
دل خوش نشود همچو گل از خرده خویشم

گویند که - امید و چه نومید – ندانند
من مرثیه گوی وطن مرده خویشم

مسکین چه کند حنظل اگر تلخ نگوید
پرورده این باغ نه پرورده خویشم

[علـی.ا]

این هم یکی دیگر:

دلم قرار نمی گیرد از فغان بی تو
سپند وار زکف داده ام عنان بی تو

***
ز تلخ کامی دوران نشد دلم فارغ
زجام عشق لبی تر نکرد جان بی تو
**

چون آسمان مه آلوده ام زتنگ دلی
پر است سینه ام ز اندوه گران بی تو
**

نسیم صبح نمی آورد ترانه شوق
سر بهار ندارند بلبلان بی تو
**

لب از حکایت شبهای تار می بندم
اگر امان دهدم چشم خونفشان بی تو
**

چون شمع کشته ندارم شراره ای به زبان
نمی زند سخنم آتشی به جان بی تو
**

ز بی دلی و خموشی چون نقش تصویرم
نمی گشایدم از بی خودی زبان بی تو
**

عقیق سرد به زیر زبان تشنه نهم
چو یادم آید از آن شکرین دهان بی تو
**
گزارش غم دل را مگر کنم چو امین
جدا از خلق به محراب جمکران بی تو

[علـی.ا]

مقام معظم رهبری، عجب تخلصی دارند: «امین»

این هم یک شعر که یکی به همون سبک گفته برای مقام معظم رهبری:
یار خراسانی


من عاشـق آن رهبــر نورا نــی خـویشم

آن دلبــر وارستــۀ عـرفـانـی خــویشم


عمـری است غمیـنم ز پریشانـی آن یار

هـر چنـد که محزون ز پریشانی خویشم


در دام بـلایت شـده ام سخـت گرفتـار

امـواج بـلای دل طوفــانــی خـویشم


چون نقـش نگـارین تو بر دیـده در افتــد

گمگشتــۀ این دیـدۀ بـارانــی خـویشم


زان لحظه که مجنون شدم از زلف سیاهت

در کوهم و در دشـت و بیـابـانی خـویشم


از شـوق وصال تو چه ویرانـه شد این دل

چندی است که شاد ازدل ویـرانی خویشم


یک لحظه پشیمان نشدم از غم آن دوست

عمری است که مشغول نگهبـانی خـویشم


دل کنـده ام از عـالـم دنیــایـی و لیکـن

دلـبستــۀ آن یـار خـراسـانــی خـویشم


تـوفیـق زیـارت بـه جمـالـش نـدهنــدم

این غــم به که گویم غم پنهانـی خـویشم


زان روز که در بنـد نگـاه تـو اسیـرم

افسـردۀ دیـدارم و زنـدانــی خـویشم


سرباز و نگهبـانـم و هم حامـی جـان از

جـمهـوری اسـلامـی ایـرانــی خـویشـم
****
من گـرچـه در ایـن دایـره شاعـر نیم امـا

تضمیـن گـر شعریش به نـادانـی خویشم

تقدیم به رهبر عزیز و فرزانه ام - حمیدرضا فاطمی – سحر سوم ماه مبارک رمضان –۸۶/۶/۲۴

[هانیه]

اینم یه شعر دیگه از رهبر

یار جمارانی

عمری است که در بندم و زندانی خویشم
دلبسته راز دل طوفانی خویشم

چون زلف شکن در شکن یار
در پیچ و خم غصه پنهانی خویشم

از بخت بدم نیست دگر سوز و گدازی
من سردتر از بخت زمستانی خویشم

مجروحم و دلخسته به پرواز شب تار
در حیرت کوچ از دل ظلمانی خویشم

آرام دل و مطمئنم از سفر خویش
تا در ره آن یار جمارانی خویشم

[سجاد عزتی]

درود.
دوستان در تاپیک شعر امام و جواب آقا اشعار امام رو نوشته بودن که به این تاپیک منتقل میشه.

اینم نقد اشعار حضرت امام(از سایت حیات):
یک شاعر با بیان این که پیش از انقلاب اسلامی نیز شعر درباره امام (ره) سروده می شده است، گفت: با وقوع انقلاب اسلامی و پیروزی آن بسیاری از هم نسل های من با الهام از شخصیت ایشان لب به شعر باز کردند. امام خمینی (ره) ذوق شعری بالقوه در وجود آن ها را شکوفا کرد.

به گزارش خبرنگار فرهنگی حیات، مصطفی محدثی خراسانی؛ شاعر در نشست بررسی "شعر شاعران انقلاب درباره امام خمینی (ره)"، با بیان این که شاعران تصویر کلی از امام در ذهن خود دارند و آن را توصیف می کنند، اظهار کرد: مهم ترین وجهی که نظر من را جلب می کند ابعاد مختلف است که بدین شکل در یک انسان جمع شده. ما در تاریخ و ادبیات خود چهره های برجسته زیاد داریم اما این که همه ابعاد وجودی، آن هم در شکل متعالی خود در یک نفر جمع شود چشم گیر است. شاید به همین دلیل نیز شاعران از جنبه های مختلف ایشان را محبوب خود می دانند و با این مضمون به شخصیت امام می پردازند.

وی افزود: امام به تعبیر من اسطوره به حقیقت پیوسته است. تصویری که ذهن شرقی ما منتظر آن است در وجود امام (ره) متجلی می شود.

این شاعر با بیان این که پیش از انقلاب اسلامی نیز شعر درباره امام (ره) سروده می شده است، گفت: با وقوع انقلاب اسلامی و پیروزی آن بسیاری از هم نسل های من با الهام از شخصیت ایشان لب به شعر باز کردند. امام خمینی (ره) ذوق شعری بالقوه در وجود آن ها را شکوفا کرد. یکی از این شاعران افشین علاء است که شعر "دیدنش فتنه ها به دل می کرد/ صورتش ماه را خجل می کرد/ گر که می دید روی او بی شک/
گل سرش را به زیر گِل می کرد/ آفتابی که در نگاهش بود/ چشم خورشید را کسل می کرد..." را برای امام سرود.

محدثی خراسانی ادامه داد: ما بسیاری از شاعران را هم داریم که بهترین شعرشان برای امام سروده شده است. مثلا در بین غزل های سیدحسن حسینی، غزل "هلا روز و شب فانی چشم تو/ دلم شد چراغانی چشم تو..." او که درباره امام سروده شده جزو بهترین اشعارش است. برخی از شاعران هم هستند که مشخصا درباره انقلاب اسلامی کار نکرده اند اما یکی از بهترین اشعار خود را برای امام سروده اند. هم چون این غزل محمدعلی بهمنی: "زنده تر از تو کسی نیست، چرا گریه کنیم؟..."

وی هم چنین گفت: هم به لحاظ کمیت و هم به لحاظ کیفیت، به جرات می توان گفت که درباره شخصیت فرد دیگری چنین شعر سروده نشده است. البته این مقوله را باید از اشعار آیینی جدا کرد. شعر فارسی دو شاخه مهم دارد؛ مدح و مرثیه. یکی از تفاوت هایی که توصیف های شاعران درباره امام دارد، درآمیختگی حماسه و عرفان است.

این شاعر با بیان این که شعر برای شاعران تفنن بوده است، تاکید کرد: دیوان امام خمینی (ره) قابل اعتنا است اما باید توجه داشت که ابعاد شخصیتی امام آنقدر گسترده بود که شعر ایشان در حاشیه قرار گرفت.

بنابر گزارش حیات، نشست بررسی شاعران انقلاب اسلامی درباره امام خمینی (ره)، عصر روز گذشته با حضور پرویز بیگی حبیب آبادی و مصطفی محدثی خراسانی در سرای اهل قلم خانه کتاب برگزار شد.

[سالاری]

چشم بیمار
من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم
چشم بيمار تو را ديدم و بيمار شدم
فارغ از خودشدم و کوس «انا الحق» بزدم
همچو منصور خريدار سردار شدم
غم دلدار فکنده است به جانم شرری
که به جان آمدم و شهره بازار شدم
درميخانه گشاييد به رويم شب و روز
که من از مسجد و از مدرسه بيزار شدم
جامه زهد و ريا کندم و بر تن کردم
خرقه پير خراباتی و هشيار شدم
واعظ شهر که از پند خود آزارم داد
از دم رند می آلوده مددکار شدم
بگذاريد که از ميکده يادی بکنم
من که با دست بت ميکده بيدار شدم

روح الله الموسوی الخمینی (ره)

و جواب معشوق :

تو كه خود خال لبي از چه گرفتار شدي
تو طبيب همه اي از چه تو بيمار شدي
تو كه فارق شده بودي ز همه كان و مكان
دار منصور بريدي همه تن دار شدي
عشق معشوق و غم دوست بزد بر تو شرر
اي كه در قول و عمل شهره بازار شدي
مسجد و مدرسه را روح و روان بخشيدي
وه كه بر مسجديان نقطه پرگار شدي
خرقه پير خراباتي ما سيره توست
امت از گفته در بار تو هشيار شدي
واعظ شهر همه عمر بزد لاف من
ي دم عيسي مسيح از تو پديدار شدي
يادي از ما بنما اي شده آسوده ز غم
ببريدي ز همه خلق و به حق يار شدي

مقام معظم رهبری

[سالاری]

بی تو...

دلم قرار نمى گيرد از فغان بى تو                    سپند وار زکف داده ام عنان بى تو
ز تلخ کامى دوران نشد دلم فارغ                     زجام عشق لبى تر نکرد، جان بى تو
چو آسمان مه آلوده ام ز تنگ دلى                   پر است سينه ام از اندوه گران بى تو
نسيم صبح نمى آورد ترانه شوق                   سر بهار ندارند بلبلان بى تو
لب از حکايت شب هاى تار مى بندم               اگر امان دهدم چشم خون فشان بى تو
چو شمع کُشته ندارم شراره اى به زبان           نمى زند سخنم آتشى به جان بى تو
ز بى دلى و خموشى چو نقش تصويرم            نمى گشايدم از بى خودى زبان بى تو
عقيق صبر به زير زبان تشنه نهم                     چو يادم آيد از آن شکرين دهان بى تو
گزاره غم دل را مگر کنم چو امين                      جدا ز خلق به محراب جمکران بى تو

[Ali S.B)همون fozol)]

زآه سینه سوزان ترانه می سازم

چو نی زمایه جان این فسانه می سازم

 

به غمگساری یاران چو شمع می سوزم

برای اشک دمادم ، بهانه می سازم

 

پر نسیم به خوناب اشک می شویم

پیامی از دل خونین روانه می سازم

 

نمی کنم دل ازین عرصه شقایق فام

کنار لاله رخان آشیانه می سازم

 

در آستان به خون خفتگان وادی عشق

برون ز عالم اسباب ، خانه می سازم

 

چو شمع بر سر هر کشته می گذارم جان

ز یک شراره هزاران زبانه می سازم

 

ز پاره های دل من شلمچه رنگین است

سخن چو بلبل از آن آشیانه می سازم

 
سر و تن و دل و جان را به خاک می فکنم

برای  تیر  تو  چندین  نشانه می سازم

 

کشم به لجه شوریدگی بساط ” امین “

کنون که رخت سفر چون کرانه می سازم
---------------------------------------------------------------
اگه خواستین باز هم هست.........

[YΣKƬΛ_]

نمیدونستم ایشون هم شاعر هستند
به به 

[saba.e]

نمیدونستم ایشون هم شاعر هستند
به به 

نگران نباش عزیزم هیچ کس نمی دونست من هم تا همین چند وقت پیش فکر می کردم اینا شعرای حافظه که بچه ها یک ذره تغییرش دادن واسه خنده 

نمی خواد خودت رو هم اذیت کنی چندان چیزی هم از دست ندادیم خوندن دیوان حافظ اصل خیلی بهتره تا تغییر دادش چون میدونی این طوری معنی عارفانه ی شعر از دست رفته فقط شده بچه ها با اندکی تخلص