درود

امممم خب تو این تاپیک شعری رو بنویسید که تو هیچ موقعیتی فراموشش نمی کنید!!!
به شخصه تموم شعرا رو فراموش می کنم(تو مواقع خاص)غیر از این شعر بچگونه که واسه همیشه تو خاطرمه!!!
********************************
لک لک شاد و سفید می گذرد با شتاب
می نگرد لحظه ای عکس خودش را در آب
جنگلی از روی خاک سر زده تا آفتاب
جنگل وارونه نیز سبز شده زیر آب
در دل کوه و کمر پیچ و خم درّه ها
طعم علف های سبز در دهن برّه ها
سر زده از سنگ سرد آتش آلاله ها
بر سر هر صخره ای بازی بزغاله ها
خسته نفس می زند اسب نجیب کهر
یال پریشان اون دست نسیم سحر
بوی خوش کاه گِل می وزد از پشت بام
کوچه پر از عابر است بر لب آن ها سلام
منظره ی روبه رو منظره ی آشناست
منظره ی دهکده دهکده ی خوب ماست
دهکده ی ما ولی در دل یک قاب بود
باز به خودم آمدم،این همه در خواب بود!!!
*******************************
دلیلشم اینه که این شعر،تنها مطلبی بود که تو کل عمرم قبل از این که معلم درس بده،خونده بودمش(پیش خوانی)
